Status:เลอะเลือน

คำว่าเพื่อนน่ะ..บางครั้งมันก้อมีค่ามากไปน่ะ
พอแกพูดคำนั้นออกมา
รุ้มั้ยย..

ชั้นรุ้สึกยังงัย?เคยแคร์ความรุ้สึกของชั้นบ้างรึป่าว

ไม่รักชั้นแล้วจิงๆหรอเนี่ย?

มันทรมานมากน่ะ


รุ้เอาไว้ซะด้วยย

ทำไม!คุนใจร้ายกับชั้นจัง

ทำไม!!



เคยคิดถึงกัลบ้างมั้ย?
ตลอดระยะเวลาที่ผ่าน..

ชั้นอยุ่ในสายตาคุณบ้างรึป่าว

ตอบคำถามชั้ลหน่อยสิ..


...................

**ชั้นเพิ่งจะสนใจในคำว่ารักเมื่อเสียเธอ..
เหมือนขาดอะไรที่ใจต้องการ

แค่ลอง เปิดใจให้ใครเข้ามากี่ครั้ง ยังไม่ชิน


มันมีแต่เธออยู่ตรงที่เดิมในใจ


เป็นไปได้ไหมแค่เพียง"โอกาส "อีกสักครั้ง

"อภัย"ให้คนคนนี้ ที่ใจมันยังคง รักเธอ


"ให้กลับไปเริ่มใหม่ กับใครไม่ได้อีก"

อย่าผลักฉันเลยไม่พร้อมจะเป็น"ของ"คนอื่นคนไหน


หากต้องนับหนึ่ง ฉันคงกลับตัวไม่ไหว


เพราะใจของฉันมันยกให้เธอไปหมดแล้ว

ฉัน..กว่าจะรู้ตัวก็ตอนที่สาย เพิ่งเข้าใจ

ไม่เคยมีใคร"ทดแทน"ตัวเธอได้เลย


หากพอหมุนวันเวลาอีกครั้ง อยาก"แก้ตัว"



..จะเปลี่ยนตัวเองอยากทำให้ดีดังเดิม..





...ฐานะของชั้นกับคุณ...


ก้อแค่"คนรุ้จักกัล"

...แค่นั้น...

ก้มากพอแล้ว


..ความรุ้สึก...มันเปลี่ยนกัลไม่ได้หรอกน่ะ!!




*มันก้แค่ความฝัน*!!